De Pelikaan op de poster

Angst

Herinrichting: alles gaat van de muur. Tijd voor een frisse start. De achtergebleven kraters zijn volgestopt met gatenvuller en vervolgens zo strak geplamuurd dat er geen maanlandschap meer in te herkennen valt. De muren, plafonds en vervelende hoekjes krijgen, gewapend met emmers muurverf, een hele make-over. Met een glimlach – en tegelijkertijd mijn leven – bescherm ik het resultaat. Elke kleine vlek wordt weggepoetst en ieder fruitvliegje wordt met een bvo’tje(bananenschil voor onderweg) naar buiten gestuurd. Laat staan dat ik mijn door-de-jaren-heen-verzameling aan wanddecoratie weer terug aan de muur hang. Ja, ik heb angst voor schroeven, spijkers en grote gaten in de muur. Herken je dat?

Één troost

Regel 1: mooie spullen waarbij liefde op het eerste gezicht écht bestond en spullen je niet kon vergeten, moet je in huis halen. Dit heb ik al mogen meemaken met menig vrolijke sok, fluffy konijn en woonaccessoire. Aangezien ik aan één sok vrijwel niks heb en geen boerderij bezit, ondervind ik veelal moeite met de eerste twee liefdes. Dat mag de pret niet drukken, ik troost mijzelf dan graag met een overload aan woonaccessoires en zo ook: wanddecoratie. Ik kan bijna een kerk inrichten, omdat ik vaak verliefd ben geworden op kandelaars voor aan de muur.

De pelikaan

Dit was er een waar liefde op het eerste gezicht alleen van mijn kant kwam. De pelikaan. Een prachtige poster met het juiste formaat en dé kleuren die écht in mijn huiskamer passen. Hij zou perfect staan bij de stoel, het vloerkleed, de pas geschilderde muur en zelfs bij de kat. Maar die poster speelde hard-to-get. Niet alleen om zijn prijskaartje, maar hij was ongekend populair en steeds uitverkocht op het moment dat ik wilde toeslaan. Dat was een geluk bij een ongeluk, want dan zou ik niet dat enge grote gat in mijn spier-gebroken-witte-wand hoeven te boren. Maar ik kon hem niet vergeten.

Toen ik mijn laatste kerstinkopen in Amsterdam, in de Pijp, aan de Ceintuurbaan wilde doen, was hij daar. De hearteyes-emoticon stond op mijn gezicht. Ik kon de verleiding niet weerstaan, zo dichtbij was ik nooit geweest. Ik heb mijn portemonnee getrokken en ben zonder kerstcadeau’s de winkel uitgegaan. Uiteraard wel met mijn poster. Nu wonen we samen en kijken vaak naar elkaar. Ik hang op de bank en hij aan een messing spijkertje.

One thought on “De Pelikaan op de poster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.